Rosalega erfiðir nokkrir dagar….
Jæja, þá er þetta loksins að verða búið. Lýður fer í flug kl 23:00 í kvöld.
Best að setja þetta saman í dagbókarform fyrir ykkur bara…..
Dagur 1, fimmtudagurinn 10. júlí.
Vaknað um 10 í rosalegri þynnku og fengið sér bjór. Ég þorði ekki út úr húsi í þeim ástöndum sem ég var þann daginn. Brunað upp á völl og beint á barinn ( en ekki hvað ). Lýður kom ca. hálftíma og 2 bjórum síðar. Eftir það er allt frekar mikið í þoku. Lýður sagði mér að við hefðu keypt pylsu alveg á herðablöðunum og farið heim. Freyzi og vinur hans komu heim um miðnætti og þá var vindsængin á gólfinu (óuppblásin), Lýðurinn dáinn á sófanum og ég dáinn í mínz eiginz rúmi.
Dagur 2, föstudagurinn 11 júlí.
Jesús minn almáttugur á himnum og allir heilagir.
Þvílík og önnur eins þynnka hefur sjaldan litið dagsins ljós. En maður lætur það nú ekkert stoppa sig og við fengum okkur bara bjór við því. Big mistake….
Við héldum svolítið mikið meira áfram í bjórnum og svo töltum ég og Lýðurinn á “Det lille Apotek” og fengum okkur að éta. 2 flöskur af víni, þriggja rétta og svo kaffi og með því á eftir sko. Eins og menn gera bara. Big mistake…
Eftir það var búið að ákveða að við myndum hafa samband við Freyza og co. og hittast á Kollegibarnum hérna rétt hjá. Huuuuuuuge mistake….
Við hittum þá (og við þá að sjálfsögðu komnir hátt á fjórða ræ) og það var tekið til við að tvista.
Jeremías á jólaskónum og allir hans bræður……
Meira er ekki vitað frá því kvöldi.
Dagur 3, laugardagurinn 12. júlí.
Ég get ekki meir….
Lýðurinn kom víst ekki heim í nótt (ekki spyrja, ég veit ekki).
En hann bankaði upp á hérna rétt rúmlega hádegi og bað um að vera hleypt inn. Ég neyddist víst til þess.
Hann hafði sem sagt vaknað… á kollegibarnum…. skyrtulaus….
Og þessi blessaða skyrta er bara týnd. Finnst ekki.
Ég fór svo bara að vinna. Það var erfiðasta vakt sem ég hef upplifað.
Um kl 23 var ég ennþá skjálfandi.
Eftir vinnuna var svo bara haldið heim í smá bjór og í rúmið. Allir búnir á því.
Dagur 4, sunnudagurinn 13. júlí.
Allir búnir á því ennþá en ég neyddist til að fara að vinna. Lítið markvert gert þann daginn.
Smá bjór þegar maður kom heim en aðallega bara beint í rúm.
Dagur 5, mánudagurinn 14. júlí.
Vaknað svona snemma-ish (sem þýðir um hádegi) og fengið sér bjór (þetta er alveg að hætta að vera fyndið , vitiði). Drukkinn aðeins meiri bjór og skundað í tívolí. Og þá byrja lætin sko.
Við , Gøg og Gokke, mættir í tivolí, hálf fullir. Boðar ekki gott er það ?
Það var sem sagt ruðst inn og hlaupið á næsta bar. Svolgrað í sig kjark og svo bara af stað.
Hvar kaupir maður svona armbönd annars ?
úps… jæja, best að finna það fyrst. Við túrhestuðumst sem sagt að næsta starfsmanni og báðum um leiðbeiningar á okkar bestu ísl-ensku. Okkur var bent inn í mitt tívolí….
Jæja, hefst þá labbitúrinn. Verður maður ekki að fá sér bjór með því ? Jú ég held það.
Á endanum (eftir smá sikk-sakk labb) hófst það að finna miðasöluna. Við græjuðum 2 túrpassa og af stað
…á næsta bar.
Eftir að hafa drukkið smá meiri kjark í okkur héldum við af stað í Djöfulinn, rússíbanann sem sagt.
Best að gefa ykkur smá upplýsingar um hann.
Hæð: 28 metrar.
Lengd: 564 metrar.
Hraði: 77 km/t.
Lengd ferðar: 106 sek.
Hæsta fall: 20 metrar.
G: allt að 4G
Í bananum eru 565 tonn af stáli eða sem svarar til þriggja 747 júmbó þotna.
Þar hafðið það.
Í hann fórum við 7 sinnum.
Í kolkrabbann þrisvar eða fjórum sinnum.
Töfrateppið tvisvar.
Þess á milli drukkum við rosa marga bjóra.
Af því tilefni ætla ég að skella inn einni mynd af félögunum alveg skellihlæjandi í rússíbananum. Takiði eftir litlu stelpunni við hliðina á mér.
Rosa gaman sko.
Dagur 5, þriðjudagurinn 15. júlí.
Aftur vaknað í temmilegri þynnku (þetta er farið að hljóma eins og biluð plata) og fengið sér bjór.
Í dag skyldi farið í Bakken. Allamalla.
Jæja, af stað. Upp í lest og hoppað út á Klampenborg og trítlað þessar 10 mínútur upp að sjálfum Bakken.
Keypt túrbönd og af stað. Að sjálfsögðu fórum við fyrst í elsta rússíbana í Danmörku. Sem er nota bene byggður úr timbri. ekkert stál þar sko. Man nú ekki alveg hversu oft við fórum í hann en það var nokkuð oft.
Svo var haldið í tæki sem heitir Extreme…
það var vissulega extreme. Ég hef ekki verið svona mikið á hvolfi síðan ég man eftir mér. Mikið af G-kröftum í allar áttir líka.
Svo fórum við í Double-Shot.
Það lýtur nokkurn vegin svona út.
U.þ.b. 30 metra upp í loftið og niður aftur (nokkrum sinnum) á ca 30 sekúndum.
Aldrei aftur… nema það að ég fór tvisvar.
Dagur 6 og 7, miðviku- og fimmtudagur 16-17 júlí.
Ég að vinna og alger afslöppun hjá Lýðnum.
Dagur 8, föstudagurinn 18. júlí.
Vaknað í temmilegri þynnku (as ususal) og pantað pizzu og bjór.
Ég pantaði pizzu og bjór á meðan ég var ennþá í sloppnum sjáiði… ekki gott.
Drukkið aðeins bjór og haldið út á völl með Lýðinn (gott að losna við kvikindið maður).
Drukkinn slatti af bjór eins og lög gera ráð fyrir.
Svo fór ég beint í að taka á móti Jóninum. Heppilegt að hafa þetta á sama tíma.
Þar sem að Jón er Jón þá var hann með milljón töskur og þurfti aðstoð við að koma öllu dótinu heim.
Haldið áfram í smá bjór og svo rúm.
Þetta er ritað í minningu nýrna og lifrar. Blóm og kransar afþakkaðir en flaska af 7 vel þegin.
Góðar stundir.
P.S. myndir koma til með að verða birtar síðar.
